reklama
Rolniczki z kalendarza 2020

Z przeprowadzonych przez rzeczoznawców wojewódzkich w lutym i marcu b.r. badań monolitowych i polowych wynika, że w bieżącym roku uprawy ozime przezimowały lepiej niż w roku ubiegłym, praktycznie bez poważniejszych strat. Przebieg warunków agrometeorologicznych w okresie tegorocznej zimy był korzystny dla zimujących roślin. Krótkotrwałe spadki temperatury (lokalnie do -22°C przy gruncie) i silne wiatry występujące przy niewielkiej pokrywie śnieżnej nie zagrażały zimującym oziminom, tylko lokalnie powodując częściowe wysmalanie odkrytych roślin. Powierzchnie upraw ozimych przeznaczone do zaorania po okresie zimowym są niewielkie.

Oceniając stan upraw można stwierdzić, że są one na ogół w dobrej kondycji. Pewne zastrzeżenia można mieć do stanu roślin na plantacjach w obniżeniach terenowych, na których wczesną wiosną miejscami pojawiły się zastoiska wodne po dość szybkim roztopieniu śniegu.

Na przeważającym obszarze kraju wznowienie wegetacji roślin ozimych rozpoczęło się pod koniec II dekady marca, a korzystne warunki agrometeorologiczne umożliwiły wykonywanie wiosennych prac polowych. W drugiej połowie marca, a na znacznym obszarze kraju dopiero pod koniec marca przystąpiono do siewów owsa, pszenicy jarej, jęczmienia jarego, buraków cukrowych oraz sadzenia ziemniaków. Uwilgotnienie wierzchniej warstwy gleby na początku okresu wegetacyjnego zabezpieczało potrzeby wodne roślin, lecz lokalnie obserwowano już nadmierne przesuszenie wierzchniej warstwy gleb.

W I połowie kwietnia wystąpił wzrost temperatury, który przyczynił się do gwałtownego przyspieszenia siewów roślin jarych, ich wschodów oraz wegetacji ozimin. Obserwowano również przyspieszenie wegetacji na trwałych użytkach zielonych szczególnie tam gdzie warunki wilgotnościowe gleb pozwoliły na wczesne zastosowanie nawożenia mineralnego. Pod koniec I dekady kwietnia odnotowano rozpoczęcie kwitnienia drzew i krzewów owocowych oraz roślin na plantacjach jagodowych. Do końca kwietnia nie zaobserwowano przemarznięcia pąków i kwiatów na drzewach i krzewach owocowych.

Ostateczna ocena strat zimowych, jak i wiosennych oraz ocena stanu zasiewów upraw rolnych i ogrodniczych zostanie przeprowadzona w drugiej połowie maja br. Ocena stanu roślin ozimych zasianych jesienią 2018 r., pod zbiory w 2019 r.

Z oceny przeprowadzonej w listopadzie przez rzeczoznawców terenowych GUS wynika, że powierzchnia zbóż ozimych pod zbiory w 2019 r. wyniosła około 4,3 mln ha, tj. więcej niż w roku ubiegłym, w tym:

– pszenicy ozimej ponad 1,9 mln ha,

– żyta ponad 900 tys. ha,

– pszenżyta ozimego ponad 1,1 mln ha,

– jęczmienia ozimego ponad 0,2 mln ha,

– mieszanek zbożowych ozimych ok. 0,1 mln ha.

Powierzchnię obsianą rzepakiem i rzepikiem ozimym szacuje się na około 0,8 mln ha.

Ocena stanu zasiewów ozimych pod zbiory 2019 r. przed wejściem w stan zimowego spoczynku była na poziomie lepszym od notowanej w 2018 r.

W 2018 r. w optymalnych terminach agrotechnicznych zasiano ponad 76 % powierzchni pszenicy ozimej (w 2017 r. – 69%), około 79% powierzchni żyta (w 2017 r. – 74%), około 77% powierzchni jęczmienia ozimego (w 2017 r. również 77%), około 83% powierzchni pszenżyta ozimego (w 2017 r. – 77%), około 77% powierzchni ozimych mieszanek zbożowych (w 2017 r. – 72%) i około 78% powierzchni rzepaku ozimego (w 2017 r. – 77%).

W przekroju terytorialnym największy udział zasiewów zbóż ozimych wykonanych w optymalnych terminach agrotechnicznych zanotowano w centralnych województwach kraju – ok. 91%, natomiast rzepaku i rzepiku – ok. 95% w województwach północny.

Wstępna ocena przezimowania zbóż ozimych oraz rzepaku i rzepiku

Z badań monolitowych i polowych przeprowadzonych przez rzeczoznawców wojewódzkich pod koniec lutego i w I połowie marca br. wynika, że uprawy ozime w całym kraju przezimowały zdecydowanie lepiej niż w roku ubiegłym, odnotowano mniej roślin martwych i wątpliwych. Tylko na plantacjach zasianych po optymalnych terminach agrotechnicznych, gdzie jesienią wschody były nierównomierne odnotowano zmniejszoną obsadę roślin.

Lokalnie straty zimowe (uszkodzenia roślin) powstały w wyniku:
– obniżonej mrozoodporności i słabego wyrośnięcia roślin jesienią,
– występowania zastoisk wody w obniżeniach terenowych powodujących wymoknięcia roślin,
– wysmalania roślin na skutek wiatrów wysuszających, przy stosunkowo silnych mrozach i braku okrywy śnieżnej.

Według oceny rzeczoznawców wojewódzkich GUS, w kraju do zaorania zakwalifikowano tylko ok. 0,1% powierzchni zasiewów zbóż ozimych oraz ok. 0,2% rzepaku i rzepiku ozimego.

W badanych próbach monolitowych i polowych udział roślin żywych i nasion kiełkujących wyniósł w bieżącym roku dla pszenicy ozimej – ponad 97% (o 5 pkt. proc. więcej niż w roku ubiegłym), dla żyta – 97% (o 1 pkt. proc. więcej), dla jęczmienia ozimego – 96% (o 1 pkt. proc. więcej), dla pszenżyta ozimego – 96% (o 1 pkt. proc. więcej niż w roku ubiegłym), a dla rzepaku i rzepiku ozimego – 97% (o 10 pkt. proc. więcej niż w roku ubiegłym). Ponadto w badanych próbach monolitowych stwierdzono od 1% do 3% roślin wątpliwych, najwięcej roślin wątpliwych zanotowano na plantacjach rzepaku i rzepiku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Proszę podać swoje imię